çok uyuzum bugünlerde

        hafta sonu misafir gelecekmiş. bir hafta öncesinden haber verdiler.  ev lillili.... banyo tuvalet ovulacak, nevresim, çarşaf çıkarılacak, salon ve yatak odası elden geçirilecek. ve ben üşeniyorum. gündüzün çalışıp akşam dinlenme fantezileri kurarken bulaşık makinası boşaltasım yok. çamaşırları ayrıp ütüleyesim de yok.
ayrıca rejim yapasım ve de aç durasım da yok.
sigarayı bırakasım hiç yok.
yok oğlu yok.
nasıl olacak bu işler bilmiyorum. neyse iki gün var açarım burda halimi paylaşıma....

kopup koparıp kaçmak


kimi zaman
kimi k lar
kafanızı
kurtarmanın
kolayıdır.

pişmanlık

sırtımın
en uzanamadığım yerine saplanmış
paslı, kör bir bıçak.
ihanet değil
aşk değil

pişmanlık.

yeni baştan

aman kaç sefer oldu bilmem böyle yeni baştan yeni baştan büyük laflar edeli. neyin başı? ne bitmiş ki ne başlasın yeniden. insan kendini teselli etmek için nasıl da uğraşıyor. nasıl da temiz sayfa meraklısıyız. evet temiz olmalı ki sayfa, yeniden itinayla kirletelim. misal ben blogcunun derin tarih sayfalarında dolaşıp bir sürü güzel, kötü adam tanıyıp sonra uzun süren hastalıklarla uğraşıp bilgisayardan, internetten, hayattan uzak kalan, ama ne yapıp edip kertenkele gibi kuyruğumu inşa eden bir aklı evvelim. yeniden. yeniden buralara geldim. alpernatifi okudum bir kadeh kekremsi şarap içer gibi. geç kalmadım ki derken geç kalan ressam arkadaşımı okudum, kedisini merak etim yeniden. ataleti okudum, ekinoksu yakaladım. keşkülü aradım zımparaya gitmiş. hasılı burdayım be. keyfim yerine geldi. yaşlandık ama olsun. yaşlanamayanlar da var.